fbpx Stadsdichter schrijft gedicht voor Onze-Lieve-Vrouwekathedraal | AG VESPA
Stadsgedicht 'Onze Lieve Vrouw'

Stadsdichter schrijft gedicht voor Onze-Lieve-Vrouwekathedraal

Stadsdichter schrijft gedicht voor Onze-Lieve-Vrouwekathedraal

Stadsdichter Maud Vanhauwaert schreef het gedicht naar aanleiding van de 500 jaar oude belforttoren die de komende twee jaar in de stijgers staat. Op vraag van de stad werkte zij samen met grafisch ontwerper Jelle Jespers een poëzie-integratie uit voor de werfomheining op de Handschoenmarkt en een deel van de steigerdoeken.

Maud Vanhauwaert over haar stadsgedicht ‘Deze Oude Lieve Vrouw’: "Ik besloot om een gedicht te schrijven waarin je de stem van de kathedraal hoort. Ik stel haar voor als een lieve oude vrouw die de voorbijgangers aanspreekt. Ze is trots op de glorie die ze uitstraalt, maar betreurt dat iedereen haar vooral als een relict van het verleden ziet. Ik probeer op metaforische wijze een link te leggen met de ouden van dagen in onze maatschappij, die al te vaak kampen met eenzaamheid. Misschien vragen we ons te weinig af wat oude mensen kunnen betekenen en te vertellen hebben, hier en nu, vandaag."

Jelle Jespers vertaalde de laatste regels in haperende letters, die samen een intrigerend grafisch spel vormen op de werfdoeken. Het gedicht ‘Deze Oude Lieve Vrouw’ is vanaf 2 april in verschillende talen te lezen op de werfafsluiting aan de Handschoenmarkt.

Van 2 tot 7 april weerklinkt het stadsgedicht elke dag om 20 uur vanuit de belforttoren, in samenspel met de beiaard. Beiaardiers Koen Van Assche en Liesbeth Janssens spelen voor deze gelegenheid muziek uit het beiaardboek van 1746 van de 18de-eeuwse stadsbeiaardier, Joannes De Gruijtters.

© Koen De Waal
links naast tekst
content

Al eeuwen waak ik over alle daken
priem ik prompt het zwerk in, voel ik de richting 
van de wind, stel ik een vraag die niemand kent
 

Verheven in mijn kantwerk van steen 
onderging ik het allemaal, de vlammen
beeldenstormers, ze likten mij uit, roofden mij leeg 
 

Ik ben een vrouw van vele ribben en beuken 
maar bleef staande, een kranige bejaarde
met een beiaard die al eeuwen luidt 
 

Nu zie ik iedereen aan mij voorbijgaan
slechts een enkeling bezoekt mij nog
praat met zachte stemmen in het duister
 

Ik voel mij kromtrekken op gekartelde sepia 
ansichtkaarten, je kan jezelf kijkend naar mij
de geschiedenis inschrijven, maar laat mij niet alleen 
 

Van het verleden zijn. Meer nog 
dan onder een Alziend oog ben ik het oog 
van de storm van de stad, tijdloos toevluchtsoord
 

Welaan dan, laat de stilte in u galmen
een koor uit u kiemen, eer uw ouden van dagen 
en zij zullen voor u pralen, in onverlichte nissen 
 

Liggen mijn geheimen verscholen 
in meesterlijke drieluiken ga ik voor u open 
laat mij u midscheeps met verstomming slaan
 

Schrijf deze oude lieve vrouw niet af
al hang ik aan katheters, aarzel niet
vooral nu ik haper

 

                        nader.

Gerelateerd

Historisch centrum van Antwerpen
Project

Onze-Lieve-Vrouwekathedraaltoren

Publieke gebouwen

De 500 jaar oude belforttoren van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal ondergaat gedurende twee jaar restauratiewerken. Vanaf januari 2019 staat de toren opnieuw in de steigers.